مواد: شیلنگ های باغ معمولا از لاستیک، وینیل یا ترکیبی از هر دو ساخته می شوند. شیلنگ های لاستیکی بادوام و انعطاف پذیر هستند اما می توانند سنگین تر باشند. شیلنگهای وینیل سبک و مقرون به صرفهتر هستند، اما ممکن است در طول زمان مستعد چروک شدن و ترک خوردن شوند.
طول: شیلنگ ها باید کمی بیشتر از طول شیر آب تا انتهای حیاط باشند. اگر طول شیلنگ غیر قابل کنترل به نظر می رسد، قرقره شلنگ حرکت آن را ساده می کند. به یاد داشته باشید که موانع یا گوشه هایی که ممکن است به طول اضافی نیاز داشته باشند را در نظر بگیرید.
انعطاف پذیری: به دنبال شلنگ هایی با انعطاف پذیری خوب باشید، به خصوص اگر در اطراف موانع یا فضاهای تنگ مانور دهید. شیلنگ هایی با چند لایه یا ساختار تقویت شده انعطاف پذیرتر هستند و کمتر در معرض پیچ خوردگی هستند.
ماندگاری: دوام و مقاومت شیلنگ در برابر پیچ خوردگی، ترک خوردگی و آسیب اشعه ماوراء بنفش را در نظر بگیرید. شیلنگهای تقویتشده با چند لایه، مانند آنهایی که دارای مش یا تقویتکننده پلیاستر هستند، دوام بیشتری دارند و کمتر تحت فشار ترکیده میشوند.
اتصالات و اتصالات: کیفیت اتصالات و کوپلینگ های شلنگ را بررسی کنید، زیرا اینها از موارد رایج خرابی هستند. اتصالات برنجی بادوام و مقاوم در برابر خوردگی هستند، در حالی که اتصالات پلاستیکی ممکن است بیشتر در معرض شکستگی باشند.
قطر و فشار آب: فشار آب بالاتر ممکن است برای حفظ دبی کافی و جلوگیری از افت فشار به شلنگ با قطر بیشتر نیاز داشته باشد. فشار آب مورد نیاز را برای وظایف آبیاری خود در نظر بگیرید.
ذخیره سازی و نگهداری: به نحوه نگهداری و نگهداری شلنگ در زمانی که استفاده نمی کنید فکر کنید. شیلنگهایی با طرحهای کویل یا مسطح، راحتتر ذخیره میشوند و احتمال پیچ خوردگی کمتری دارند. علاوه بر این، ویژگی هایی مانند پوشش های ضد میکروبی را برای جلوگیری از رشد کپک و کپک در نظر بگیرید.